In memoriam: Joke den Oudsten

Afgelopen 22 mei is Joke de Zwart – den Oudsten overleden. Joke was sinds 2005 bij het werk van De Spil betrokken. Liefdevol, betrokken, speels en deskundig. Het is moeilijk om van ‘onze Joke’ afscheid te moeten nemen. Joke heeft veel betekent binnen De Spil. We zijn haar en onze God enorm dankbaar voor de wijze waarop ze haar leven deelde, echt belangstelling toonde en steeds zelf volop in ontwikkeling bleef. Voor Hans en alle familie en vrienden volgt een moeilijk tijd. We willen hen dan ook opdragen aan Hem die onze troost is, die ook zei: Ik ben met je, tot aan het einde van de wereld.

Namens Stichting De Spil

Victor van Heusden, directeur

Vandaag heb op aanraden van Ronald van den Oever. ik een mooi boek aangeschaft: God zoekt de mens. geschreven door Abraham Joshua Heschel, een bekend Joods filosoof. het boek raakte me nu al.  Hij schrijft:  De godsdienst raakte niet in verval omdat hij weerlegd werd, maar omdat hij irrelevat, saai, benauwend en zouteloos werd. Wanneer geloof helemaal vervangen wordt door leer, aanbidding door rgels, liefde door gewoonte; wnneer de crisis van vandaag niet nder ogen wordt gezien door de luister van het verleden; wanneer geloof meer erfgoed is dan een levende fontein; wanneer geloof alleen maar spreekt namens het gezag en niet met de stem van het mededogen - dan wordt de boodschap zinloos.
er zijn dode en levende gedachten. Een dode gedachte is ooit vergeleken met een steen die je in de grond kunt planten. Er zal niets uit groeien. Een levende gedachte is als een zaadje. In het denkproces is een antwoord zonder een vraag levenloos. Het kan in de geest opkomen maar zal niet tot de ziel doordringen. Het kan deel worden van iemands kennis maar zal zich niet ontwikkelen tot iemands kracht. Christelijke spiritualiteit heeft als eigenschap dat ze onze vragen uiterst serieus neemt, die verhelderd en er mee leert te leven. In een open relatie tot onszelf, de wereld om ons heen en onze God.

normaal...

Heb jij het ook weleens dat je de dingen in het leven als als ontzettend normaal ervaar? Het zijn van die momenten dat je twijfelt of er wel voldoende prikkels bestaan om je enigszins voort te stuwen en keuzes te maken die buten het paadje gaan. Het zijn van die dagen, de komen nadat je een erg drukke en intensieve periode hebt gehad. Het lijkt wle of onze geest een saaie periode nodig heeft om na een drukke tijd weer in balans te kunnen komen. Deze week was er een een teamdag met woongroepbewoners. Acht mensen die 'even' stil wilden staan en nadenken over 'waar zijn we'? Zitten we waar we willen zitten en is dit de plek waar God ons nabij is. Zitten we elkaar, onszelf en Hem niet in de weg. En... hoe gaat onze weg verder? Privé en als woongroep. We hebben ook een ontvankelijkheidsoefening gehouden. Bij dat woord krijg je misschien een beetje jeuk. Maar het houdt in dat je, in tegenstelling to datt je altijd op je doel afgaat, het doel op jou laat afkomen. Als je wandelt ga je langzamer lopen totdat je jezelf meer bewust wordt van wat er op jou afkomt. Probeer maar eens. Een leuke oefening om je te helpen om meer opmerkzaam op de ander, de Ander en datgeen er om je heen gebeurt , te ervaren.

tot de volgende keer,

Victor van Heusden

Willibrordwandeling

Wandelen, stilvallen, je verwonderen. Over de schoonheid van de schepping, maar ook over het getuigenis van eeuwenoude kerkjes langs de route. De gastvrijheid ervaren van de kerken en kloosters langs de route die onze groep van 30 pelgrims graag zien komen. Die het avondgebed en het ochtendgebed met ons vieren, en ons weer op pad sturen. Het Willibrordpad, om precies te zijn.
We lopen vijf etappes van het Willibrordpad in de Lijdensweek 2012. Op Palmpasen zondag 1 april starten we met een samenkomst in Zwolle, en lopen dan in de volgende dagen via Elburg, Hierden, Bunschoten en Lage Vuursche naar Utrecht waar we op Goede Vrijdag aankomen. Een deel van de tocht gaat langs de oude Zuiderzeedijk waarlangs ooit Willibrord liep.
En waar zijn volgeling Liudger rond het jaar 800 een kerkje stichtte dat 1000 jaar dienst deed. Tot het werd verzwolgen bij een stormvloed. En waarvan de fundamenten er nog altijd liggen als getuigenis voor iedereen. We sluiten onze pelgrimstocht af met een viering in het centrum van Utrecht. En een foto van de pelgrims voor het grote standbeeld van Willibrord op het Janskerkhof in de binnenstad.
Als ik dit schrijf is de organisatie nog in volle gang. Als werkgroep die de tocht voorbereidt voelen we ons nu al enorm gezegend door het enthousiasme dat we tegenkomen. Bij de PKN in Elburg en Bunschoten, bij de broeders en zusters Norbertijnen in Hierden, bij de RK parochie in Zwolle. Prachtige reacties, grote openheid. Het belooft een bijzondere week te worden, deze eerste Willibrordpelgrimstocht.
Willibrord 2012. Be there! www.retraitecentrum.nl/willibrord

LEEFTOCHT

Een nieuw boek geschreven door mij, Victor van Heusden, geschreven. Ik heb probeerd iets van de ervaringen die ik heb opgedaan in De Spil weer te geven. De zeer verschillende mensen die ik hier steeds ontmoet, het zoeken naar echtheid en de nabijheid van God, leverde dit resultaat op. Ik geloof van harte dat er voor alle 'type' mensen wegen zijn om tot een diepe(re) relatie met God te komen.

LEEFTOCHT / uitgever Buijten en Schipperheijn Motief - Amsterdam ISBN 978-90-5881-572-9

                 

                    Een heel gelukkig 2012 toegewenst namens alle medewerkers van De Spil.

De techniek staat voor niets...

Momenteel hebben we wat technische problemen met het blog, vandaar dat er een tijdje geen berichten zijn geplaatst. Maar een nieuw bericht volgt snel.