Willibrordwandeling

Wandelen, stilvallen, je verwonderen. Over de schoonheid van de schepping, maar ook over het getuigenis van eeuwenoude kerkjes langs de route. De gastvrijheid ervaren van de kerken en kloosters langs de route die onze groep van 30 pelgrims graag zien komen. Die het avondgebed en het ochtendgebed met ons vieren, en ons weer op pad sturen. Het Willibrordpad, om precies te zijn.
We lopen vijf etappes van het Willibrordpad in de Lijdensweek 2012. Op Palmpasen zondag 1 april starten we met een samenkomst in Zwolle, en lopen dan in de volgende dagen via Elburg, Hierden, Bunschoten en Lage Vuursche naar Utrecht waar we op Goede Vrijdag aankomen. Een deel van de tocht gaat langs de oude Zuiderzeedijk waarlangs ooit Willibrord liep.
En waar zijn volgeling Liudger rond het jaar 800 een kerkje stichtte dat 1000 jaar dienst deed. Tot het werd verzwolgen bij een stormvloed. En waarvan de fundamenten er nog altijd liggen als getuigenis voor iedereen. We sluiten onze pelgrimstocht af met een viering in het centrum van Utrecht. En een foto van de pelgrims voor het grote standbeeld van Willibrord op het Janskerkhof in de binnenstad.
Als ik dit schrijf is de organisatie nog in volle gang. Als werkgroep die de tocht voorbereidt voelen we ons nu al enorm gezegend door het enthousiasme dat we tegenkomen. Bij de PKN in Elburg en Bunschoten, bij de broeders en zusters Norbertijnen in Hierden, bij de RK parochie in Zwolle. Prachtige reacties, grote openheid. Het belooft een bijzondere week te worden, deze eerste Willibrordpelgrimstocht.
Willibrord 2012. Be there! www.retraitecentrum.nl/willibrord

LEEFTOCHT

Een nieuw boek geschreven door mij, Victor van Heusden, geschreven. Ik heb probeerd iets van de ervaringen die ik heb opgedaan in De Spil weer te geven. De zeer verschillende mensen die ik hier steeds ontmoet, het zoeken naar echtheid en de nabijheid van God, leverde dit resultaat op. Ik geloof van harte dat er voor alle 'type' mensen wegen zijn om tot een diepe(re) relatie met God te komen.

LEEFTOCHT / uitgever Buijten en Schipperheijn Motief - Amsterdam ISBN 978-90-5881-572-9

                 

                    Een heel gelukkig 2012 toegewenst namens alle medewerkers van De Spil.

De techniek staat voor niets...

Momenteel hebben we wat technische problemen met het blog, vandaar dat er een tijdje geen berichten zijn geplaatst. Maar een nieuw bericht volgt snel.

Als man je eigen weg vinden... boekretraite

Het afgelopen weekend waren er dertien kerels in De Spil. Meestal zijn de verhoudngen  mannen/vrouwen 40-60%. Maar zij hadden als groep ingeschreven om dit boek van Grün te behandelen en in gesprek te gaan over hun eigen man-zijn. De plaats die je inneemt als echtgenoot, vader, medegelovige in de kerk. Tijdens een retraite is een van de meest belangrijke dingen dat je de goeie vragen stelt en eerlijk wordt in de gesprekken. En dat gebeurde en leverde dan ook prachtige ervaringen op.

Vandaag  komen de medewerkers van De Spil bij elkaar. Dan gebeurt vier keer per jaar. Er is dan een vergadering, een studie, een maaltijd en een afsluitende viering. Dat studeren gaat vandaag over het thema gastvrijheid en de Lectio Divina. In twee verschillende groepen. Begeleid door Anneke van Heukelum en door mij.

Giessenburg, 18 september
Victor van Heusden

in de tijd

Onlangs bezochten we de tentoonstelling 'Glans en Glorie' in de Hermitage in Amsterdam. Prachtige iconen en religieuze kunst uit de traditie van de Russisch-orthodoxe kerk. Echt indrukwekkend wat een rijkdom er te zien is!
Ik werd getroffen door de 'reiskerk',  ook wel de reiskapel van tsaar Alexander I met een opvouwbaar reisaltaar. De reiskerk ging, zoals het woord al doet vermoeden, mee op reis, maar ook mee tijdens de veldtochten.
Bij het zien van de reiskapel moest ik denken aan de 'kist' zoals wij die ontwikkelden en gebruiken voor de LEV-groepen (meer hierover is te vinden/lezen op de site). Een kist met daarin een kaars, kruis, icoon en gebedenboek. Alle ingrediënten die nodig zijn om met elkaar, op welke plek dan ook God te danken en tot Hem te bidden.
Niets zo'n nieuw concept dus eigenlijk... in de 18e eeuw werd de 'kist' ook al meegenomen op reis. En zo scharen wij ons in de lange rij van gelovigen.

Anneke van Heukelum

uit het dagboek van Willem Barnard, 2009

Nog altijd zit de professor mij dwars die met een blijde blakende helderheid van verstand opmerkte dat - aangezien de verhalen uit de bijbel niet letterlijk genomen konden worden - de enige mogelijkheid was om er symbolische betekenis aan te hechten. Nu, dan hield het wat hem betreft op. De lummel met zijn wetenschappelijke hoed op. Nooit is hem iets gedaagd van waar licht, wijsheid. Hij is een cerabrale stokvis, een aangekleed intellect. Want hij weet niets van een manier van spreken die de feiten mythologisch beschrijft, omdat het meer dan feiten zijn, verschijningen in het licht van een betekenis, met een diepte achter zich, een ruimte om zich heen. Wanneer men daar met een dichtgeknepen oog naar kijkt, zegt men 'blote feiten', want men ziet het kleed van licht en zin er niet omheen, men ziet het verband, de dansfiguur niet. Daartoe moet men de ogen beide sluiten en vervolgens samen wijd open doen, zoals het trouwens Paulus verging op de weg naar Damascus en verder. Mystiek is een voorwaarde om de wereld realistsch te kunnen zien, nl. met het realisme van een gelovige...
                                                                                                                                   Willem Barnard

Als ik s'nachts niet slapen kan lees ik een paar dagboekaantekeningen van deze grote man die zo lang met en onder ons was met zijn teksten en liederen. De uitspraken zweven altijd tussen (zelf)kritiek en scherpe analyse. Hulde aan Willem Barnard, hulde aan deze vorm van mystiek.
Victor van Heusden

Ontmoetingsdag 15 jaar De Spil

Wat een prachtige dag!
En dan hebben we het natuurlijk niet alleen maar over het weer (hoewel schitterend), over de kinderen (wel 83!), over de locatie (Caroline en IJsbrand waren zó gastvrij), de muziek (Vilde Katshke was zó vrolijk), de lezing van Victor van Heusden (binnenkort na te lezen op de site!), de barbecue en stapels pannekoeken en de hulp van al onze medewerkers.
We hebben vooral genoten van de ontmoeting met elkaar. 200 mensen die elkaar niet zien als ze 'op retraite' komen/zijn in De Spil, maar wel op die manier met elkaar verbonden zijn. Met elkaar ben je onderweg, zoekend naar manieren om God een plek te geven in het leven van alle dag, bezig met dezelfde thema's. Zoekend, maar puttend uit dezelfde Bron.

Een vrolijke dag, een levenslustige dag, een hoopvolle dag!

Anneke van Heukelum