normaal...

Heb jij het ook weleens dat je de dingen in het leven als als ontzettend normaal ervaar? Het zijn van die momenten dat je twijfelt of er wel voldoende prikkels bestaan om je enigszins voort te stuwen en keuzes te maken die buten het paadje gaan. Het zijn van die dagen, de komen nadat je een erg drukke en intensieve periode hebt gehad. Het lijkt wle of onze geest een saaie periode nodig heeft om na een drukke tijd weer in balans te kunnen komen. Deze week was er een een teamdag met woongroepbewoners. Acht mensen die 'even' stil wilden staan en nadenken over 'waar zijn we'? Zitten we waar we willen zitten en is dit de plek waar God ons nabij is. Zitten we elkaar, onszelf en Hem niet in de weg. En... hoe gaat onze weg verder? Privé en als woongroep. We hebben ook een ontvankelijkheidsoefening gehouden. Bij dat woord krijg je misschien een beetje jeuk. Maar het houdt in dat je, in tegenstelling to datt je altijd op je doel afgaat, het doel op jou laat afkomen. Als je wandelt ga je langzamer lopen totdat je jezelf meer bewust wordt van wat er op jou afkomt. Probeer maar eens. Een leuke oefening om je te helpen om meer opmerkzaam op de ander, de Ander en datgeen er om je heen gebeurt , te ervaren.

tot de volgende keer,

Victor van Heusden

Willibrordwandeling

Wandelen, stilvallen, je verwonderen. Over de schoonheid van de schepping, maar ook over het getuigenis van eeuwenoude kerkjes langs de route. De gastvrijheid ervaren van de kerken en kloosters langs de route die onze groep van 30 pelgrims graag zien komen. Die het avondgebed en het ochtendgebed met ons vieren, en ons weer op pad sturen. Het Willibrordpad, om precies te zijn.
We lopen vijf etappes van het Willibrordpad in de Lijdensweek 2012. Op Palmpasen zondag 1 april starten we met een samenkomst in Zwolle, en lopen dan in de volgende dagen via Elburg, Hierden, Bunschoten en Lage Vuursche naar Utrecht waar we op Goede Vrijdag aankomen. Een deel van de tocht gaat langs de oude Zuiderzeedijk waarlangs ooit Willibrord liep.
En waar zijn volgeling Liudger rond het jaar 800 een kerkje stichtte dat 1000 jaar dienst deed. Tot het werd verzwolgen bij een stormvloed. En waarvan de fundamenten er nog altijd liggen als getuigenis voor iedereen. We sluiten onze pelgrimstocht af met een viering in het centrum van Utrecht. En een foto van de pelgrims voor het grote standbeeld van Willibrord op het Janskerkhof in de binnenstad.
Als ik dit schrijf is de organisatie nog in volle gang. Als werkgroep die de tocht voorbereidt voelen we ons nu al enorm gezegend door het enthousiasme dat we tegenkomen. Bij de PKN in Elburg en Bunschoten, bij de broeders en zusters Norbertijnen in Hierden, bij de RK parochie in Zwolle. Prachtige reacties, grote openheid. Het belooft een bijzondere week te worden, deze eerste Willibrordpelgrimstocht.
Willibrord 2012. Be there! www.retraitecentrum.nl/willibrord

LEEFTOCHT

Een nieuw boek geschreven door mij, Victor van Heusden, geschreven. Ik heb probeerd iets van de ervaringen die ik heb opgedaan in De Spil weer te geven. De zeer verschillende mensen die ik hier steeds ontmoet, het zoeken naar echtheid en de nabijheid van God, leverde dit resultaat op. Ik geloof van harte dat er voor alle 'type' mensen wegen zijn om tot een diepe(re) relatie met God te komen.

LEEFTOCHT / uitgever Buijten en Schipperheijn Motief - Amsterdam ISBN 978-90-5881-572-9

                 

                    Een heel gelukkig 2012 toegewenst namens alle medewerkers van De Spil.

De techniek staat voor niets...

Momenteel hebben we wat technische problemen met het blog, vandaar dat er een tijdje geen berichten zijn geplaatst. Maar een nieuw bericht volgt snel.

Als man je eigen weg vinden... boekretraite

Het afgelopen weekend waren er dertien kerels in De Spil. Meestal zijn de verhoudngen  mannen/vrouwen 40-60%. Maar zij hadden als groep ingeschreven om dit boek van Grün te behandelen en in gesprek te gaan over hun eigen man-zijn. De plaats die je inneemt als echtgenoot, vader, medegelovige in de kerk. Tijdens een retraite is een van de meest belangrijke dingen dat je de goeie vragen stelt en eerlijk wordt in de gesprekken. En dat gebeurde en leverde dan ook prachtige ervaringen op.

Vandaag  komen de medewerkers van De Spil bij elkaar. Dan gebeurt vier keer per jaar. Er is dan een vergadering, een studie, een maaltijd en een afsluitende viering. Dat studeren gaat vandaag over het thema gastvrijheid en de Lectio Divina. In twee verschillende groepen. Begeleid door Anneke van Heukelum en door mij.

Giessenburg, 18 september
Victor van Heusden

in de tijd

Onlangs bezochten we de tentoonstelling 'Glans en Glorie' in de Hermitage in Amsterdam. Prachtige iconen en religieuze kunst uit de traditie van de Russisch-orthodoxe kerk. Echt indrukwekkend wat een rijkdom er te zien is!
Ik werd getroffen door de 'reiskerk',  ook wel de reiskapel van tsaar Alexander I met een opvouwbaar reisaltaar. De reiskerk ging, zoals het woord al doet vermoeden, mee op reis, maar ook mee tijdens de veldtochten.
Bij het zien van de reiskapel moest ik denken aan de 'kist' zoals wij die ontwikkelden en gebruiken voor de LEV-groepen (meer hierover is te vinden/lezen op de site). Een kist met daarin een kaars, kruis, icoon en gebedenboek. Alle ingrediënten die nodig zijn om met elkaar, op welke plek dan ook God te danken en tot Hem te bidden.
Niets zo'n nieuw concept dus eigenlijk... in de 18e eeuw werd de 'kist' ook al meegenomen op reis. En zo scharen wij ons in de lange rij van gelovigen.

Anneke van Heukelum